12) در مجاورت تابلو کنتورهای برق اگر در فضایی پارکینگ باشد یک دتکتور دودی نصب شود.
13) هر موتورخانه و چاهک آسانسور میبایست دارای یک زون مجزا از دتکتورهای دودی باشد.
14) در سوله های صنعتی و ساختمانهای دارای رایزر برق ، لازم است از دتکتور مکنده دودی و یا ردیاب حرارتی کابل (Linear Heat Detector) استفاده شود.
15) حداکثر سطح پوشش دتکتور دودی 100 m2و برای دتکتور حرارتی 60 m2 است.
16)حداکثر ارتفاع نصب دتکتور دودی 12 mو برای دتکتور حرارتی 8 mاست.
17) برد دتکتورها :
الف - دتکتورهای دودی :
- دایره ای به شعاع 6.5 متر
- فاصله دتکتور دودی 10.6 متر تا 15 متر بر حسب مکان و آرایش نصب .
ب – دتکتورهای حرارتی :
- دایره ای به شعاع 5.3 متر در محلهایی با ریسک بالا مانند آشپزخانه .
- دایره ای به شعاع 6.5 متر در محلهایی با ریسک کمتر مانند پارکینگ .
- فاصله دو دتکتور حرارتی 7.5 متر تا 10.6 متر بر حسب مکان و آرایش نصب .

18) استفاده از دتکتورهای دو کاناله در هتل ها و ساختمانهای مسکونی خوب ولی برای مکانهای صنعتی لازم است از دتکتور مجزا استفاده نمود.
19) محل نصب دتکتور دودی نباید در مجاورت یا نزدیک جریان هوا باشد ( دور از پنجره و درب و فضای باز پارکینگ .
20) حداقل فاصله دتکتور تا دیوار و یا پارتیشن 50 cmو حداکثر 7 m برای دودی و 5.5 m برای حرارتی است.
21) بهترین مکان نصب تابلوی اعلام حریق در نگهبانی، سرایداری و اتاق اطلاعات و یا در نزدیکی ورودی ساختمان است
به نحوی که مورد رویت عموم و خصوصاً مامور آتش نشانی باشد.
22)در فضای بزرگ حداکثر فاصله پیمایشی که فرد جهت رسیدن به شستی بعدی طی می کند نباید بیش از 20 m باشد.
23) در سقف های شیبدار لازم است دتکتورها در ارتفاع 50 cmپائین تر از مرتفع ترین نقطه سقف نصب شوند.
24)شستی اعلام حریق :
- شستی اعلام حریق در حالت معمولی در ارتفاع نصب 120 تا 140 cmو تابلو اعلام حریق در ارتفاع 170 cm از کف نصب شوند.
- فاصله شستی ها در راهروهای پهن و کم تردد حدود 30متر .
- فاصله شستی ها در راهروهای پر تردد و باریک و پله بین 15 تا 25 متر.
- در کنار هر درب یا راه پله خروجی ( در هنگام تخلیه ساختمان ) یک شستی نصب شود.
- استفاده از شستی در محلهای فرار و خروج و ابتدای راه پله .
- سیستم آدرس پذیر:
25) برای مجتمع های مسکونی و سوله های صنعتی بزرگ ، استفاده از سیستم آدرس پذیر الزامی است.
26) حداکثر طول لوپ 3 Kmو دارای حداکثر 128 المان میباشد.
27) در سیستم آدرس پذیر نمی توان مسیر رفت و برگشت را درون یک لوله قرار داد.
28) حداکثر تعداد لوپ 4 عدد می باشد.
29) در هر ناحيه (zone) حداكثر تعداد 24 عدد انواع سنسور در نظر گرفته شود.
30) كابل ارتباطي سنسورها از نوع (JY-ST-Y)00.8mm2 انتخاب گردد. از کابل با سیم مقطع 1.5 ملم2 برای آزیرها و شستی ها می توان استفاده نمود .
31) در مجتمع هاي تجاري- مسكوني نيازي به ارتباط خاصي بين سيستمهاي كنترل اعلام حريق واحدهاي تجاري
و مسكوني نيست و فقط آژيرهايي در فضاي بيرون درنظر گرفته شود.
32) واحدهاي تجاري هركدام داراي يك سيستم اعلام حريق مستقل باشند و در پاساژها از يك سيستم اعلام حريق مركزي استفاده شود.
33) در انتهاي مسير آژيرها مقاومت پايان خط در نظر گرفته شود.
34) در صورت روكار بودن سيم كشي سيستم اعلام حريق بايد از لوله فلزي استفاده نمود و از كاربرد داكت هاي
پلاستيكي اجتناب گردد.
35) در پلاني از سيستم اعلام حريق كه كابل كشي ها و مركز اعلام حريق كشيده شده است ، توضيحي در مورد
نواحي هر زون داده شود.
36) می بایست برای پله فرار یک زون مجزا در نظر گرفته شود که شاسی آن در هر طبقه و در مسیر پله فرار گیرد، 37) نظر به اینکه در پاگرد راه پله شاسی نصب شده ، لذا شاسی جنب درب ورودی واحد ساختمانی حذف میشود.
38) لازم است کلیه اتاق خوابها دارای دتکتور دودی باشد . ولی فضای راهرو نیازی به دتکتور ندارد.
39) با توجه به میزان بالای توان صوتی آژیرهای اعلام حریق،لازم است علاوه بر زیر زمین و همکف در هر دو
طبقه یکدستگاه آژیر نصب نمود بقدرت 75 دسی بل و ترجیحا در هر واحد یک بیزر با توان صوتی 30 دسی بل منظور گردد . بهر صورت هر ساختمان مسکونی باید دارای حد اقل دو آژیر می باشد .
40) لازم است در پلانی که سیستم اعلام حریق مرکزی (F.A.C) رسم شده ، تعداد زونهای آن و نیز محل کاربردی هر زون تعریف شود . بعنوان مثال :
" سیستم اعلام حریق مرکزی داری 8 زون و بازاء هر طبقه ، همکف ، راهرو ، آسانسور و پله فرار دارای یک زون میباشد."